Wat kan je doen?

ADHD is niet te genezen, maar is wel behoorlijk onder controle te brengen. Maar ook daarvoor zijn geen tovermiddeltjes voor handen. Voor sommige mensen is informatie voldoende, anderen doorlopen een aantal vormen van hulpverlening, in functie van wat ze zelf nodig achten. Het gaat meestal om een combinatie van psycho-educatie, medicatie en gedragstherapie. Voor optimaal effect is het belangrijk dat alle betrokken partijen begeleiding en psycho-educatie krijgen, zowel de ouders als de partner, de leerkracht, werkgever, sporttrainer of jeugdleider.

  • Psycho-educatie: Gaat uit van de kennis van ADHD, zijn oorzaken, uitdagingen en behandeling. Vanuit deze kennis wordt een positief omgaan met en begrijpen van ADHD nagestreefd om zo te komen tot accepteren en vat krijgen op de moeilijkheden. Te hoge verwachtingen geven negatieve reacties en frustraties, te lage verwachtingen staan groei in de weg. Psycho-educatie zet ouders of de jongeren op weg om een eigen traject uit te stippelen binnen de hulpverlening, in functie van de eigen noden. Deze weg (het traject van zorg) wordt in de eerste plaats door de ouders geïnstalleerd en opgevolgd. Daar kunnen ze de zorgmap voor gebruiken. De Zorgmap die het centrum Zit Stil voor ouders van kinderen met ADHD heeft ontwikkeld, bestaat uit een informatiebrochure en een zorgboek. Daarin kunnen ouders tips krijgen over hoe ze best het zorgtraject kunnen opstarten en organiseren, en ze kunnen ook zelf ervaringen met de zorg voor hun kind en zijn schoolloopbaan bundelen.
  • Medicatie is en blijft voorlopig de meest efficiënte manier om de symptomen van ADHD te verminderen. Zeventig tot tachtig procent van de mensen met ADHD is goed geholpen met medicijnen (methylfenidaat of atomoxetine). Maar medicijnen alleen volstaan niet. Ze vormen slechts een onderdeel van een veel ruimer zorgtraject. Men maakt ook best vooraf de afweging of de aard van de problemen voldoende ernstig is om medicatie voor te schrijven. Wanneer men te maken heeft met milde symptomen, kan men er ook voor kiezen om eerst met de ouders en de school te werken aan de aanpak van de problemen, om pas tot het voorschrijven van medicatie te beslissen wanneer men onvoldoende verbetering kan bereiken.
  • Gedragstherapie bij ADHD heeft tot doel te werken met ouders en leerkrachten om het gedrag van de kinderen in goede banen te leiden. Dat betekent bv dat thuis en op school aanpassingen kunnen gedaan worden in de leefsituatie of in de reacties op het gedrag van het kind zodat vooral wordt vermeden dat dingen fout lopen, en men door goede ervaringen bouwt aan vaardigheden. Thuis bijvoorbeeld samen met het kind op een vast moment de boekentas maken, en dan later een lijstje voor de boekentas voorzien. Op school: de leerkracht kijkt boekentas na en controleert of de agenda volledig is ingevuld. De therapeut zoekt samen met de ouders naar wat moet gebeuren en hoe te reageren op moeilijk en goed lopend gedrag. Essentieel is hierbij om het goede - wat wel al lukt - in de verf te blijven zetten.

Hoewel ouders heel wat kunnen opsteken van de aangeboden lectuur (zie ook verder) heeft elk kind toch ook zijn eigenheid die hulp op maat noodzakelijk maakt. We zien dan ook geregeld dat steun en hulp voor de ouders geen overbodige luxe is.

Steun en hulp voor ouders is geen overbodige luxe. 

In groep worden oudertrainingen gegeven aangepast aan de leeftijd van het kind waarin ouders systematisch leren omgaan met deze stoornis.

Veel mensen met ADHD raken na verloop van tijd in een neerwaartse spiraal: iets proberen, maar mislukken en daardoor zelfvertrouwen verliezen, en zo opnieuw mislukken, terwijl de faalangst iedere keer groter wordt, totdat ze afhaken of zich gaan verzetten en zelfs agressief kunnen worden. Met een adequate behandeling (psycho-educatie, medicatie en begeleiding) kan die vicieuze cirkel doorbroken worden en komt er ruimte voor leren en oefenen om anders met de dingen om te gaan. Het is belangrijk dat iemand met ADHD op dat moment ook de steun krijgt van de mensen in zijn of haar omgeving, van ouders, leerkrachten, partner, familieleden of therapeuten. Het is van groot belang dat de omgeving met duidelijke structuren, afspraken en voorspelbare, rustige en positieve reactiepatronen zowel thuis, op school, op het werk en zo mogelijk ook tijdens de vrije tijd, de mensen met ADHD kan ondersteunen.

Toch is ook niet alles kommer en kwel. Het enthousiasme, de openheid en energie zijn ook gewaardeerde kenmerken. Het komt er alleen op aan dat de sterktes niet ondergesneeuwd raken door slechte ervaringen en onbegrip.

Daarnaast bestaan er ook nog algemene tips hoe je als ouder met dit gedrag kan omgaan:

  • Kinderen met ADHD vinden het vaak moeilijk om structuur in hun dag aan te brengen. Daar kan jij als ouder mee voor zorgen. Maak een dagschema of een weekschema waardoor school en vrije tijd een plaats krijgen.
  • Zorg er voor dat de gemaakte regels en afspraken geregeld worden herhaald. Maak deze afspraken  visueel zichtbaar (door ze bijvoorbeeld op te schrijven). Zo belast dit minder het geheugen van je kind. Er zijn ook tal van hulpmiddelen om het werk goed te organiseren: memo’s, stickers, een horloge met alarm etc.
  • Geef duidelijke en korte opdrachten. Geef altijd maar één opdracht tegelijk. Te veel informatie zorgt vaak voor verwarring en onoplettendheid.
  • Zorg altijd voor een snelle reactie op zowel ongewenst gedrag als gewenst gedrag. Blijf daarbij dus zeker oog hebben voor de zaken die goed gaan!
  • Let bij medicijn gebruik goed op of uw kind op de juiste manier zijn medicijnen gebruikt.
dinsdag, april 2, 2013 - 11:12

Ondersteuning in je buurt

Zoek je steun bij het opvoeden van kinderen? Je kan ook in je eigen buurt terecht. Zoek hieronder via postnummer.

Zoek