Je dochter wordt al een hele flinke meid, die goed aan het groeien en ontwikkelen is. En hoewel ze tot voor kort graag en vlot in bad ging, is het goed mogelijk dat ze nu van de ene dag op de andere dag bang geworden is om in bad te gaan: bijvoorbeeld omdat ze bang is zelf in de afvoer te verdwijnen, omdat ze niet goed weet waar al dat water naar toe gaat,….
Deze angsten hangen samen met haar verstandelijke ontwikkeling: hoe meer je kind de wereld ziet, beleeft, en toch nog niet helemaal begrijpt, des te meer dingen er bijkomen waar ze bang voor kan worden. In elke ontwikkelingsfase komen specifieke angsten voor. Deze angsten zijn normaal. Angsten kunnen opkomen, verdwijnen en na een tijdje terugkeren.
Zo kan je kind nu bang zijn voor het bad of de douche, een beetje later niet meer, en dan rond de leeftijd van 4 jaar opnieuw. Sommige angsten komen ook in een andere vorm terug.
Angst hoort gewoon bij de ontwikkeling van ieder kind en kan dus niet voorkomen worden. Er bestaat ook geen wondermiddel om de angst van je kind in een handomdraai weg te nemen. We kunnen jou enkele tips geven om je kind te leren omgaan met zijn angst, maar jij kan als ouder het best inschatten welke tips voor jou en je kind bruikbaar zijn.

Daarom is het eerst en vooral nuttig om stil te staan bij:

• wie je kind is: leeftijd, temperament, …


• hoe je zelf omgaat met de angsten van je kind:


• neem je de angsten van je kind ernstig?


• troost je je kind onmiddellijk? …


• welke gebeurtenissen een rol kunnen spelen…

Hier volgen enkele tips die je kunnen helpen om te gaan met de angst van je kind. In de praktijk zal je deze tips vaak combineren. Het is belangrijk niet te veel te focussen op de angst van je kind. Als jij er ook voortdurend mee bezig bent, zal dat de angst bij je kind alleen maar vergroten.

• De angst van je kind ernstig nemen

Het is belangrijk om de angst van je kind ernstig te nemen en niet weg te lachen. Kinderen moeten voelen dat ze bang mogen zijn. Ze zijn ook echt angstig, daar is niets flauws aan. Uitspraken als ‘Stel je niet aan!’ helpen jouw kind niet om met zijn angst te leren omgaan.
Het gevoel van veiligheid dat je kind kwijt is, moet opnieuw worden opgebouwd.
Je kind heeft het nodig om getroost te worden. Het moet worden gerustgesteld. Een opmerking als ‘Iedereen is wel eens bang’ kan je kind helpen.

• Erover praten met je kind

Over angsten praten met je kind is een eerste stap. Door naar het verhaal van je kind te luisteren, krijg je als ouder een beter zicht op de angst van je kind. Waarom is je kind bang? Wat voelt het precies? Kleine kinderen hebben vaak de hulp van hun ouders nodig om hun angsten te verwoorden. Angst kunnen kinderen ook uiten in hun spel of in hun tekeningen, en dat kan dan een aanknopingspunt vormen om erover te praten. Praten over angsten kan het best overdag plaatsvinden. ’s Avonds of ’s nachts over angsten praten kan immers tot nieuwe angstige gedachten leiden.

• Je kind de angst helpen overwinnen in kleine stapjes

Het is zeker niet raadzaam om je kind te dwingen door de angst heen te bijten. Je kind voelt zich op die manier niet beschermd en zal vaak nog angstiger worden. Je kan je kind geleidelijk ervaringen aanbieden waardoor zijn angst zal afnemen. De ervaring kan opgedeeld worden in kleine stapjes.
Wanneer je kind bijvoorbeeld bang is om in bad te gaan, kan je eerst samen boekjes over “(angst om ) in te bad gaan” lezen. Dan kan je eens met je kind voelen aan de stop waar het water in verdwijnt. Dan eens met de handen onder de kraan, … Wanneer je kind bang blijft, is het toch belangrijk om de situatie niet te vermijden. Dan wordt de angstdrempel nog hoger. Een mogelijke hulp voor je kind is om het te laten tellen hoeveel tellen het bang durft te zijn.
Bijvoorbeeld: ‘Twee tellen, flink hoor! Jij kan tweetellen bang zijn!’

• Je kind informatie geven

Een goed hulpmiddel bij het overwinnen van angst is het geven van informatie aan je kind. Dit neemt heel wat onzekerheid weg. Als een kind angst heeft voor bad of douche, is dat vaak omdat ze bang zijn zelf in de afvoer te verdwijnen. Het is dan goed om te vertellen dat dit niet kan, dan dit enkel groot genoeg is voor het water en de schuim. Je kan je kind ook jou of papa laten observeren of wat uitleg geven. Je kan terwijl je zelf doucht of in bad zit, zeggen: kijk mama blijft gewoon staan, er gebeurt niets

• Je kind leren dat angst ook voorbijgaat

Kinderen moeten leren dat angst voorbijgaat. Je kan je kind leren om voor zijn angsten zelf oplossingen te vinden. Als je kind bijvoorbeeld bang is in het bad, kan je het eerst leren om te voelen dat de stop goed dicht zit, en dan erin te stappen…. Gelukkig hebben kinderen ook heel wat mogelijkheden om zelf hun angsten de baas te blijven, bijvoorbeeld door troost te zoeken bij een vertrouwde knuffel.
Als je weet hoe je kind in een bepaalde situatie zijn angst onder controle weet te houden, kan je het misschien helpen om dit hulpmiddeltje ook in een andere situatie te gebruiken.

Deze vraag werd beantwoord door Kind en Gezin.

Angst bij onweer komt veel voor bij kinderen. Dit is ook begrijpelijk. Zij voelen de dingen dikwijls anders aan en kunnen de wereld nog niet zo rationeel benaderen zoals volwassenen.

Gevoelens (in dit geval zijn angst) primeren en uitleggen heeft daardoor weinig zin. Neem zijn angst ernstig en wimpel het niet af als flauw. Door erkenning te geven aan zijn gevoelens weet hij dat hij bang mag zijn en dat alleen al geeft geruststelling.

Probeer rustig op zijn gedrag te reageren, zeker als hij zelf in paniek is. Een gevoel van veiligheid is op dat moment belangrijk.

Deze vraag werd beantwoord door de Opvoedingslijn.

Het is nooit goed om iets bij kinderen te forceren. Best is om tijdelijk te stoppen met de zwemles en haar op haar tempo vertrouwd te maken met het zwembad. Dit kan door een cursus watergewenning of door zelf met haar regelmatig naar het zwembad te gaan.

Zo kan je dochter geleidelijk haar waterangst overwinnen zodat ze voldoende zelfvertrouwen krijgt. Het leren zwemmen zal zoveel sneller gaan als ze er zelf klaar voor is.

Deze vraag werd beantwoord door de Opvoedingstelefoon.

Nogal wat mensen hebben angst voor honden of voor andere dieren, en dat hoeft op zich geen probleem te zijn. Het wordt pas een probleem als de angst je verhindert gewoon te functioneren, en dat lijkt bij je dochtertje het geval te zijn. Je kan best kalm reageren bij een angstaanval van haar. Daarnaast is het belangrijk dat je haar op een rustig moment laat vertellen wat ze precies vreest: dat de hond haar omver zal lopen? Dat hij haar zal bijten? Misschien heeft je dochtertje nog niet de kans gehad om aan dieren te wennen? Omdat de angst zo extreem is, kunnen jullie als ouders best actief iets ondernemen. Misschien is er in jullie familie- of vriendenkring iemand met een hond(je), en mogen jullie er samen wel eens mee gaan wandelen? Of je zou eens een kijkje kunnen gaan nemen in een hondenclub waar gezelschapshonden getraind worden. De aankoop van bijvoorbeeld een dwergkonijntje kan ook een goede aanzet zijn om te wennen aan grotere dieren. Zorg verder dat er wat lectuur en films in huis zijn waarin honden een heldenrol spelen.
Maar zet vooral zelf als ouder de eerste stap, want je eigen angst voor honden heeft een grote invloed op je kind. Wanneer er na enkele maanden geen verbetering komt, zoek je best professionele hulp, want extreme angst belemmert op den duur een gezonde ontwikkeling.

Deze vraag werd beantwoord door de Opvoedingstelefoon.