Elk kind (en elke volwassene) wordt per nacht enkele keren wakker. Meestal draaien kinderen zich om, zuigen wat harder op hun tutje en slapen weer verder.
Bij sommige kinderen lukt dit terug inslapen moeilijker.
Belangrijk is om na te gaan wat hiermee te maken zou kunnen hebben. Zo kan het bijvoorbeeld zijn dat je kind wat verlatingsangst heeft of angst voor het donker. Het kan ook zijn dat je kind, die momenteel in de koppigheidsfase of ‘nee’ fase is, overdag wel heel wat conflicten met je aangaat en ’s nachts roept omdat hij angstig is en er zeker van wil zijn dat jij er nog wel bent na alle ruzies die jullie overdag hebben gehad. Aan de andere kant kunnen kinderen ook moeilijker doorslapen door bepaalde veranderingen in hun leven zoals een verhuis, een nieuw broertje of zusje, een ziekte of overlijden in de familie, veel ruzies, van het kleine naar het grote bed gaan,….

Je geeft aan dat jullie een discussie hebben over het al dan niet ‘aandacht trekken’ als oorzaak van het niet doorslapen van je kind. Het kan inderdaad zijn dat je kind gedurende enkele nachten wel je geruststelling/aandacht nodig had omwille van ziek zijn, pijn hebben, … en dat dit tot een gewoonte geleid heeft.
Andere oorzaken kunnen zijn dat je je kind al slapend verhuist naar zijn kamer of dat hij inslaapt als jij nog aanwezig bent. Zo leert hij niet om zelf in te slapen. Dit is belangrijk om ook midden in de nacht te kunnen doorslapen. Indien dit het geval is, moet je kind eerst zelfstandig leren inslapen (in zijn eigen bedje en zonder volwassene bij hem) zodat hij als hij ’s nachts wakker wordt ook terug zelfstandig kan inslapen.

Het is belangrijk dat je eens nadenkt over wat de oorzaak zou kunnen zijn van het ’s nachts niet opnieuw kunnen inslapen van je kind. Is dit iets dat al lang aan de gang is of is het iets dat recent erbij gekomen is na een moeilijke periode waarin hij ziek was, pijn had, er iets gebeurd is,… Of kan hij ook niet zelfstandig inslapen.

Afhankelijk van wat aan de basis ligt, ga je natuurlijk ook best anders om met deze problemen. Als het te maken heeft met een verandering, zoals een verhuis, is het ook belangrijk om hier aandacht aan te besteden en alles rond de verhuis heel duidelijk te maken aan je kind en je kind hierop voor te bereiden. Heeft het te maken met een nieuw broertje of zusje dat er bijkwam, dien je misschien ook eens te bekijken hoe je hem bij zijn nieuwe broertje/zusje kunt betrekken en of er nog eens een momentje met jullie twee alleen mogelijk is.

Wat betreft het al dan niet bij hem gaan zitten tot hij in slaap valt, kan ik je aangeven dat het inderdaad misschien beter is om dit niet te doen. Het gevaar bestaat dat hij zo niet leert om zelfstandig terug in te slapen. Dit wil echter niet zeggen dat je je zoon niet mag geruststellen of sussen. Belangrijk is dat je – nadat je dit doet- toch de kamer uitgaat met de geruststelling “alles is ok, jij moet nu slapen”. Je kan dit bvb. de eerste nachten om de 5 minuten doen, namelijk even binnenkomen met die boodschap. Dit hoeft niet meer dan dit te zijn. Zo heb je niet het gevoel dat je je kind in de steek laat, bied je veiligheid en geruststelling, zonder te veel aandacht te schenken aan zijn nachtelijk schreeuwen. Als je merkt dat hij na een paar nachten sneller terug in slaap valt, kan je de tussentijd van je interventies wat verlengen. Een andere manier is in de kamer blijven zitten maar niets tegen hem zeggen en hem niet aankijken, behalve om de 5 minuten je vaste zinnetje “Mama is hier maar jij moet nu slapen”. Op deze manier ben je er wel voor hem zonder het gevaar dat je té veel aandacht schenkt aan zijn geschreeuw. Belangrijk is wel dat je dit op tijd afbouwt.

Alvast veel succes bij het in praktijk brengen van deze tips!

Deze vraag werd beantwoord door de Opvoedingswinkel Brussel en het Centrum voor het jonge kind.