Wat kan je doen?

Internet is een fantastisch medium dat het leven van onze kinderen en jongeren vooral verrijkt en hen heel veel mogelijkheden en positieve kansen biedt.
Het is dus belangrijk dat we onze kinderen al deze kansen bieden. Tegelijkertijd zijn er, zoals aan alles in het leven, een aantal risico's en minder goede kantjes aan verbonden.

Het beste wat je als ouder kan doen is je kinderen weerbaar maken, ook wat betreft het gebruik van internet.
Dit doe je door met hen te praten en door belangstelling te tonen voor wat ze online doen.

Om je te helpen, zetten we de belangrijkste tips op een rijtje:

Veilig internet

Afhankelijk van de leeftijd van je kind zullen sommige tips meer of minder van pas komen.

• Zet de computer op een zichtbare plaats, zoals de huiskamer. Zo heb je meer zicht op het internetgedrag van je kinderen. Je bent ook in de buurt om te helpen als er iets vervelends gebeurt.
• Maak bij discussies over computergebruik de link met het echte leven. Kinderen denken soms niet voldoende na over de gevolgen van hun daden op internet. Als je een vergelijking maakt met 'het echte leven' begrijpen ze vaak beter wat je bedoelt. Maak hen bijvoorbeeld duidelijk dat een vriend niet iemand is die ze 5 minuten kennen via een chatconversatie door hen te vragen  of zij iemand als vriend zouden beschouwen waarmee ze net vijf minuten off-line gepraat hebben?
• Leer kinderen voorzichtig omspringen met persoonlijke informatie (voornaam, achternaam, gsm, adres...) en met foto's van zichzelf en anderen. Ga hiervoor bijvoorbeeld samen met je kind eens na of zijn of haar profiel enkel zichtbaar is voor geaccepteerde vrienden dan wel voor iedereen. Stel het profiel zodanig in dat het enkel voor een beperkte groep mensen zichtbaar is.
• Praat regelmatig met je kinderen over wat ze doen en meemaken op internet en hoe ze zich daarbij voelen. Toon interesse in de communicatiemiddelen die ze gebruiken. Bekijk samen met hen af en toe eens met wie ze online communiceren. Ga daarnaast zelf ook eens chatten of maak zelf eens een profiel aan en vraag hierbij hulp en uitleg aan je kind. Op die manier weet je zelf hoe het allemaal in zijn werk gaat en bovendien laat je je kinderen weten dat je open staat voor hun ervaringen. Zo bouw je wederzijds vertrouwen op en zullen je kinderen ook naar je toekomen als dat nodig is.
• Maak afspraken over computergebruik. Hoeveel tijd mag je kind aan de computer zitten en waarvoor mag die computer dan gebruikt worden? Hoe lang mag je kind gamen? Wat kan en wat kan niet met die computer? U kan bijvoorbeeld samen met je kinderen een contract opmaken dat je naast de computer ophangt.  
• Help je kinderen bij het verzinnen van een zo neutraal mogelijk e-mailadres en/of nickname (een pseudoniem) , die niet verraadt of het om een jongen of een meisje gaat en hoe oud zij/hij is. Voorkom ook suggestieve namen zoals 'sexygirl' want dit trekt misschien mensen met minder goede bedoelingen aan.
• Om kinderen te beschermen tegen schadelijke inhouden, lijkt het installeren van een filter de ideale oplossing. Dit is het echter niet. Filters zijn immers niet altijd betrouwbaar zodat kinderen nog steeds in contact kunnen komen met porno, racisme of geweld. Als je een filter installeert, vertel dit dan aan je kinderen en vertel hen ook dat je dit doet om hen te beschermen tegen ongepaste en ongewenste beelden en/of informatie. Voor jonge kinderen kan je het gebruik van technische hulpmiddelen zoals filters overwegen om dan geleidelijk over te gaan tot meer vrijheid. Bij jongeren ligt dit iets moeilijker en is voornamelijk communicatie en discussie belangrijk.
• Maak je kinderen er ook van bewust dat ze ongemerkt gefotografeerd of gefilmd kunnen worden via de webcam. Leer je kinderen dan ook nooit dingen voor de webcam te doen, die ze niet voor een groot publiek doen.
• Leer je kind op de “printscreen-knop” te drukken als er iets gebeurt waar ze zich ongemakkelijk bij voelen. Zo kan de ‘chat-sessie’ bewaard worden en overgemaakt worden aan de politie mochten er problemen zijn.

Seksualiteit en internet

Elk kind volgt een eigen tempo van ontwikkeling van zijn/haar seksualiteit. Vroeg of laat in het ‘echte leven’ zullen ze interesse vertonen in seks & relaties en zullen ze ook online hun seksualiteit gaan verkennen. Op dat moment zullen onderstaande tips zeker van pas komen.
Het is belangrijk te onthouden dat seksuele opvoeding niet enkel via het internet mag gebeuren. Ook al is het een handig hulpmiddel en vinden kinderen hierop veel informatie, toch is het essentieel dat ouders hier zelf over praten met hun kinderen.

Maak van je kinderen kritische internetgebruikers en zorg ervoor dat je kinderen zich bewust zijn van eventuele risico’s. Je kan hen bijvoorbeeld uitleggen dat “Messenger-gesprekken”, foto's en webcambeelden gemakkelijk zonder hun toestemming verspreid kunnen worden. Of help hen om te onderscheiden en te begrijpen wie ze wel en niet kunnen vertrouwen. Een verdachte chatter is bijvoorbeeld iemand die je wachtwoord probeert te raden of je chatvriendschap geheim wil houden.
Het is ook belangrijk dat we kinderen en jongeren leren nadenken over waar hun eigen grenzen en die van anderen liggen. En dat deze grenzen kunnen verschillen, bijvoorbeeld naargelang het geslacht.

Voor meer info over seksualiteit en internet, kijk zeker eens op www.clicksafe.be.

 Cyberpesten

Pesten is een fenomeen van alle tijden.  Vandaag maken pesters dankbaar gebruik van de anonimiteit verbonden aan nieuwe technologieën (o.a. internet)  Hieronder vind je enkele tips over omgaan met cyberpesten.  Bekijk vast en zeker ook eens de links.  Er bestaan veel goede sites over dit onderwerp.

• Wat doe je als je kind slachtoffer is van cyberpesten ?

Probeer als ouder in de eerste plaats rustig te blijven, ook al kunnen de boodschappen hard aankomen.

• Wees attent voor de signalen die je kind kan vertonen. Weigeren om naar school te gaan, plotseling de computer of gsm niet meer willen gebruiken,... kunnen erop wijzen dat er iets fout zit.
• Neem je kind serieus en stel hem ook gerust. Vaak moeten deze boodschappen niet persoonlijk genomen worden en het is zeker en vast niet zijn of haar schuld.
• Zeg je kind om niet te reageren op haatmailtjes of -berichten. Vaak is de lol er voor de pester dan snel af.
• Personen de ongewenste mails of sms'jes sturen kunnen geblokkeerd worden. Eventueel kan je kind ook een andere nickname kiezen of een nieuw e-mailadres aanmaken. Hierbij kan het eventueel werken met twee adressen. Eentje dat gebruikt wordt voor goede vrienden (die dan ook beloven dit aan niemand anders door te geven) en eentje voor de ruimere kennissenkring en de inschrijving op sites of op Windows live messenger.
• Als je kind gepest wordt in publieke chatrooms, kan u de moderator aanspreken. Hij zal de persoon dan eventueel blokkeren. Hetzelfde geldt voor de providers van websites ( dus ook van sociale netwerksites zoals Facebook of Netlog)  of weblogs.
• Breng ook de leerkracht of de directeur op de hoogte en vraag of er op school ook signalen zijn. Zo kan de school er constructief mee aan de slag gaan.
• Als het pesten echter aanhoudt en in ernstige gevallen, kan de lokale politie ingeschakeld worden. Hiervoor is echter 'bewijsmateriaal' nodig. Leer kinderen dan ook hoe ze een “Messenger-conversatie” kunnen opslaan of printscreens kunnen maken van ongewenste chatsessies of foto's. Houd ook de datum en het uur bij.  
• Je kan cyberpesten melden op clickhelp@childfocus.org

• Wat doe je als je kind zelf een pestkop is?

• Maak duidelijk dat jij dat pestgedrag niet accepteert.
• Praat met je kind en vraag hem waarom het dit doet. Vaak wordt het pestgedrag als plagerij of kattenkwaad bestempeld en beseft men niet dat men het slachtoffer wel degelijk schade berokkent of dingen doet die soms zelfs strafbaar zijn.
• Straf niet noodzakelijk meteen, maar wijs je kind wel op zijn verantwoordelijkheden en probeer hem bewust te maken van de gevolgen van zijn daden. Stel vragen als "Hoe zou jij reageren als jou dat zou overkomen?" of "Zou je die dingen ook durven zeggen als die persoon in kwestie echt voor je zou staan?".
• Als je kind niet alleen handelt maar samen met vrienden, kan u ook hun ouders op de hoogte brengen. Vertel ook aan de school wat er gebeurt.