Aandacht vragen
Onze dochter van 3,5 jaar maakt het ons niet makkelijk: ze vraagt constant aandacht. Ongeveer een jaar geleden is ons zoontje geboren en sindsdien is haar gedrag alleen maar erger geworden. Ze pakt speelgoed af, loopt de hele tijd te zeuren en klagelijk te huilen, terwijl we weten dat er niks ergs aan de hand is. Of ze rent door het huis als een bezetene, gooit met speelgoed en doet altijd het tegenovergestelde van wat je haar vraagt. Mijn partner en ik werken fulltime en als je dan ’s avonds thuiskomt wacht je nog een hele dagtaak aan huishoudelijke activiteiten. Als daar dan nog een kind bovenkomt dat zich zeer vervelend gedraagt, wordt het soms allemaal wat te veel. Als de kinderen dan eindelijk gegeten hebben, gewassen zijn en in bed liggen, zijn wij pompaf en kunnen we alleen nog uitgeput op de bank liggen. Pittig detail: als onze dochter op school of bij familie is, gedraagt ze zich voorbeeldig…
Aandacht vragen, op welke manier dan ook
Waarschijnlijk is het lastige gedrag van je dochtertje inderdaad te wijten aan een gebrek aan aandacht. Blijkbaar zijn jullie in een negatieve spiraal terecht gekomen: jullie kind vraagt extra aandacht en die krijgt ze als ze negatief gedrag vertoont. Jullie raken hierdoor geïrriteerd en dat maakt dat ze zich nog meer 'afgewezen' voelt en ze zich nog lastiger en 'opvallender' gaat gedragen.
Een kwartiertje rust
Wanneer kinderen na een dag op school of in de kribbe terug de geborgenheid van de ouder(s) ervaren, zorgt dat voor een ontlading. Die ontlading vertaalt zich vaak in jengelen, zeuren en op alle manieren aandacht vragen. Niet eenvoudig wanneer je er zelf net een dagtaak hebt opzitten! Je kan dan best even rustig tijd nemen voor de kinderen en het huishoudelijke werk uit je gedachten zetten, want jonge kindjes merken meteen of je er met je gedachten bij bent. Geef hen en jezelf dat kwartiertje rust, en je zal merken dat ze jouw rust gaan overnemen. Doe af en toe ook eens iets met je dochter alleen: het hoeft niet eens iets spectaculairs te zijn. Zo krijgt zij het gevoel dat ze de moeite waard is, en geef je haar positieve aandacht. Het 'testgedrag' zal uiteraard niet verdwijnen, dat hoort gewoon bij de leeftijd.
Kinderen registreren alles
Vergeet ook niet dat kinderen onuitgesproken dingen registreren: een zucht, een geïrriteerde of verveelde toon in de stem. Ze kunnen dit interpreteren als “Mama vindt me niet leuk”, terwijl kinderen net lief gevonden willen worden. Ga ervan uit dat je dochtertje in een ontwikkelingsfase zit die ook voor haar niet altijd makkelijk is, en dat haar gedrag niet betekent dat ze jullie wil pesten. Zo lukt het vaak beter om haar rustig en positief toe te spreken.
Perfectie bestaat niet
Belangrijk: leg de lat voor jezelf niet te hoog. Het is helemaal niet slecht af en toe je kindjes 's avonds een bereide maaltijd uit de supermarkt te geven in plaats van zelf te koken. Zodat maak je wat extra tijd vrij voor hen (en voor jezelf).
Vergeet jezelf niet!
Om nieuwe opvoedingstips uit te proberen is er ook een dosis energie nodig, want het is belangrijk dat ouders er gemotiveerd (en in overleg) aan kunnen beginnen. En volhouden, want het vraagt even tijd voor de effecten er zijn. Bij heel wat jonge ouders ontbreekt het vandaag de dag aan die energie, omdat ze al een heel druk programma hebben. Laat daarom de opvoedingstips heel even voor wat ze zijn, en ga samen met je partner eens na op welke manier jullie meer energie kunnen krijgen. Kunnen jullie elkaar als koppel goed steunen? Hebben jullie voldoende steun van familie? Zijn er dingen in het huishouden (of de job) die anders kunnen geregeld worden zodat er meer tijd vrijkomt? Hebben jullie beiden iets om jullie batterijen mee op te laden (sport, hobby, vrienden...)? Want vergeet niet: je moet ook plezier hebben in je dagelijks leven. Het is net dat gevoel van plezier dat je energie geeft en dat opvoeden makkelijker maakt.


