Ouders oefenen volgens de Belgische wet in principe steeds samen het ouderlijk gezag over hun kinderen uit tot deze meerderjarig (=18) zijn. Dit houdt het begrip ‘co-ouderschap’ in.
Dit betekent dat ouders recht hebben op eerbied en respect van hun kind, op persoonlijk contact met hun kind én om alle beslissingen te nemen over de opvoeding van het kind en zijn of haar bezittingen tot hij of zij de leeftijd van 18 jaar bereikt heeft.
Ouders mogen dus beslissen over de gezondheid, opvoeding, vrije tijd, opleiding, … van hun kind.

Ouders hebben natuurlijk ook plichten tegenover hun kinderen. Ze moeten respect hebben voor hun kind (opgenomen in de wet in 1995) én zorgen voor het levensonderhoud, de opvoeding en de opleiding van hun kind.

Ouders zijn, volgens art. 1384, lid 2 B.W., ten slotte ook aansprakelijk voor hun minderjarige kinderen. Dit betekent dat zij eventueel kunnen aangesproken worden om de schade te betalen die hun kinderen veroorzaakt hebben.
De algemene aansprakelijkheidsregel in Belgisch recht is echter vervat in art. 1382 Burgerlijk Wetboek. Dit artikel stelt “Elke daad van de mens, waardoor aan een ander schade wordt veroorzaakt, verplicht degene door wiens schuld de schade is ontstaan, deze te vergoeden.”

Wanneer iemand dus door zijn foutief of onzorgvuldig gedrag of door zijn nalatigheid iemand anders materiële, fysieke of psychische schade berokkend moet deze persoon de schade vergoeden of herstellen.
Ook 'bekwame ' minderjarigen kunnen op basis van art. 1382 B.W. dus zelf aangesproken worden voor schade die zij door hun onzorgvuldig of foutief gedrag veroorzaakten.

Naast deze algemene aansprakelijkheidsregel, gelden echter nog enkele bijkomende regels die een aantal concreet opgesomde personen aansprakelijk maken voor het foutieve gedrag dat anderen stellen (die onder de hoede vallen van deze personen).
Zo stelt art. 1384, lid 2 B.W. dat ouders aansprakelijk zijn voor de schade die hun minderjarige kinderen door hun foutief of onzorgvuldig gedrag veroorzaken;

De aansprakelijkheid van ouders vloeit voort uit 2 wettelijke vermoedens die ouders allebei moeten weerleggen willen ze aan hun aansprakelijkheid als ouders ontsnappen:

Ouders zijn in principe aansprakelijk voor schade veroorzaakt door hun minderjarige kinderen omdat vermoed wordt dat ze een fout gemaakt hebben in het toezicht dat ze (moeten) uitoefenen op hun kinderen waardoor de kinderen schade konden aanrichten;
Ouders zijn in principe aansprakelijk voor schade veroorzaakt door hun minderjarige kinderen omdat vermoed wordt dat ze een fout gemaakt hebben in de opvoeding van hun kinderen waardoor kinderen het gedrag stelden dat tot de schade leidde.

Pas wanneer ouders aantonen dat ze (1) én geen fout maakten in het uitoefenen van toezicht op hun kinderen (door bv. aan te tonen dat ze op dit moment onder iemand anders toezicht stonden: school, jeugdbeweging, pleegouders,…) én (2) geen fout maakten bij de opvoeding van hun kinderen zullen ze dus aan hun aansprakelijkheid kunnen ontsnappen en niet moeten opdraaien voor de schade die hun kinderen aanrichtte