Eerst en vooral wil ik jullie even geruststellen dat wanneer jullie dochter minder begint te eten of het eetmoment niet zo gemakkelijk meer verloopt, dit normaal is gezien haar leeftijd en ontwikkeling.

Tijdens het eerste levensjaar groeien baby’s aan een snel tempo waardoor ze eveneens meer eten. Eenmaal dit eerste levensjaar voorbij neemt de groeisnelheid af wat als gevolg heeft dat jonge kinderen minder gaan eten. Op die leeftijd ontwikkelen kinderen eveneens een sterke voor- of afkeur voor bepaalde voedingsmiddelen en duurt het soms enige tijd voor ze aan nieuwe eetwaren gewend zijn.

Dit kan een oorzaak zijn waardoor uw dochter sinds kort minder eet of het eetmoment moeilijker verloopt.

Ik begrijp uit jullie uitleg dat jullie degenen zijn die haar eten willen geven en dat jullie niet op eenzelfde moment aan tafel gaan.

Dit kan misschien een gelegenheid zijn om haar hier meer zelfstandigheid in te geven en haar proberen effectief alleen te laten eten. Ze is namelijk op een leeftijd gekomen dat ze begint te ontdekken dat ze een eigen willetje heeft en dat ze eveneens alleen dingen kan en wil doen. Alleen weet ze soms niet goed hoe ze dit onder woorden moet brengen, dit wegens een nog te kleine woordenschat. Via haar gedrag laat ze jullie zien dat ze alleen wil proberen eten. Als ouders mogen jullie haar hierin zeker een kans geven.

Het is uiteraard begrijpelijk dat jullie over dit eetmoment en hoe dit verloopt nog wat de regie willen bewaren. Het is eveneens normaal dat jullie dochter nog niet helemaal alleen kan eten. Ze moet dit in stapjes leren maar mag zeker de kans krijgen dit te proberen.

Ik wil jullie hierbij dan ook het volgende advies geven.

Jullie mogen haar gerust bij jullie aan tafel laten zitten. Een gezamenlijk eetmoment is altijd leuker en hier oefenen jullie als ouders eveneens een voorbeeldfunctie uit. Indien ze jullie als ouders ziet eten, zal ze eveneens sneller geneigd zijn ook uit haar bordje te eten. Kinderen nemen veel zaken (zowel negatieve als positieve) over van hun ouders.

Wat betreft het alleen eten, kunnen jullie haar bordje voor haar zetten en haar zelf een lepeltje geven zodat ze zelf kan proberen scheppen. Degene die het dichtste bij haar zit (mama of papa) kan zelf ook een lepel vasthouden om haar af en toe een hapje te geven als je merkt dat het alleen eten nog niet zo goed lukt. Op dergelijk moment geven jullie haar de kans om alleen te eten, jullie stimuleren haar zelfstandigheid wat op zich dan weer positief is voor haar zelfvertrouwen en jullie oefenen nog controle uit tijdens het eetmoment doordat jullie zelf ook een lepel in handen hebben.

Op momenten dat ze zelf eten opschept, reageer hier positief op en beloon haar met een complimentje ‘Mama of papa zijn heel fier dat jij zo alleen eet, bravo.’ Hiermee laten jullie jullie blijdschap zien en wordt zij hierin eveneens gemotiveerd.

Indien jullie merken dat het alleen eten beter en beter gaat, kunnen jullie het gebruik van een tweede lepel afbouwen.