Een peuter die bijt is niet zo uitzonderlijk.  Er zijn wel meer kinderen die hun frustratie uiten door te bijten. Bijvoorbeeld als een ander kind zijn speelgoedje niet wilt delen. Of wanneer het er niet in slaagt om van de ander gedaan te krijgen wat het wil.

Een kind bijten kan natuurlijk ook onschuldig zijn en zonder de bedoeling pijn te berokkenen. Zeg maar als een soort zintuiglijke verkenning van de wereld.

Hoe kan je nu omgaan met dat bijtgedrag?

• Om te beginnen kun je er voor zorgen dat het bijtende kind met zijn bijtgedrag niet krijgt wat het wilt. Want als het ziet dat zijn bijtgedrag wel degelijk wordt beantwoord, zal hij of zij het zeker nog doen.


• Natuurlijk ga je je kind ook niet even terugbijten om het te laten voelen hoeveel pijn dat wel doet. Want dan geef je het signaal dat bijten toch wel niet zo erg zal zijn als ook mama of papa het doen. Erger nog: vaak zal je merken dat je kind het leuk zal vinden als je het imiteert?


• En tenslotte: reik je kind alternatieven aan om zijn boosheid af te reageren. Leer het niet ten allen prijze zijn boosheid te verbergen maar geef het de juiste plaats om met die onvermijdelijke gevoelens iets te doen terwijl je duidelijk maakt dat bijten daar heus niet bij hoort.

Meer informatie vind je in het dossier op deze site.