Onze algemene morele code schrijft voor dat liegen niet toelaatbaar is. Toch wordt liegen in de sociale omgang soms getolereerd en in bepaalde gevallen zelfs geprefereerd boven het vertellen van de waarheid. Dat heet dan 'een leugentje om bestwil'.  

Ieder kind vertelt wel eens een leugentje. Dat is normaal. Jonge kinderen leven zijn zich nog niet altijd bewust van liegen, en dat komt door hun ontwikkeling. Een kind van 11 jaar daarentegen weet wel al dat ze de waarheid kan verdraaien omdat ze bang is voor de reactie anderen. 

Daarom is het heel belangrijk hoe je als ouder reageert. De meeste kinderen vinden het niet leuk als ze betrapt worden. Als je dan als ouders heel erg boos wordt, of als je je kind verwijt dat het nooit eerlijk is, of als je straffen geeft die te zwaar zijn in verhouding tot het ongewenste gedrag, dan werk je in de hand dat je kind de volgende keer opnieuw niet de waarheid vertelt, uit angst voor jouw reactie.  

Kinderen met een positief zelfbeeld en voldoende gevoel van eigenwaarde, liegen doorgaans niet zo veel. Kinderen met een laag zelfbeeld daarentegen, liegen meestal veel meer. Misschien omdat ze denken: "Het maakt toch niet uit wat ik doe of zeg, niemand vindt me aardig, dus dit kan er ook nog wel bij."  

Wees voortdurend duidelijk tegenover uw dochter, en geef haar eenduidige boodschappen, zodat ze precies weet wat wordt bedoeld. Zo versterk je haar gevoel van veiligheid, waardoor ze het niet meer zo moeilijk vindt om de waarheid te vertellen.  

Moedig uw dochter aan om te vertellen wat er is gebeurd of wat ze heeft beleefd, ook al krijgt u dan dingen te horen die u misschien minder prettig vindt. Geef haar het gevoel dat ze de ruimte krijgt om het leven te onderzoeken en te ervaren. Laat haar fouten maken. Daar leren kinderen van!  

Geef daarnaast ook het goede voorbeeld en zoek eventueel hulp van buitenaf.