Kinderen en spelen lijkt evident, maar is dat in de praktijk niet altijd.
Sommige kinderen kunnen zich als het ware van zelf bezig houden. Ze hebben voldoende fantasie die ze kunnen inzetten om op zichzelf te spelen. Andere kinderen, zoals jouw kind, lijken uit zichzelf niet tot spelen te komen.

Dit kan met tal van zaken te maken hebben :
Misschien is haar speelgoed toch niet helemaal aangepast aan haar behoeftes zodat het geen uitdaging vormt om ermee te spelen. Wat voor het ene kind leuk en aantrekkelijk speelgoed is, daar vindt een ander kind niets aan. Het vergt voor ouders dan ook zoeken naar welk speelgoed elk van de kinderen aantrekkelijk speelgoed vindt: zijnde niet te gemakkelijk, maar ook niet te moeilijk en aansluitend bij de interesses en mogelijkheden van elk specifiek kind.

Maar misschien spelen nog andere zaken een rol.
Het lijkt alsof je dochter niet geleerd heeft om zichzelf te vermaken, maar integendeel geleerd heeft om enkel via jou tot spelen te komen.
Continu aandacht vragen, niet alleen spelen hebben beide te maken met het stellen van grenzen. Grenzen geven kinderen veiligheid en zekerheid en zijn belangrijk voor een gezonde ontwikkeling van kinderen. Door deze situatie van aandacht vragen, stelt je dochter als het ware de grenzen in plaats van jij. Daarom is het hier belangrijk om heel goed je eigen grenzen aan te geven. Een driejarige kan het zeker leren om zich alleen bezig te houden.

Je kunt haar het alleen spelen aanleren door heel consequent en beslist je grenzen aan te geven zodat het voor je dochter duidelijk wordt dat ze je niet meer continu kan opeisen om samen te spelen. Samen spelen moet je natuurlijk niet helemaal opgeven, ieder kind vindt het leuk om samen met ouders te spelen, het toont je betrokkenheid op je kind. Maar ieder kind kan leren om zichzelf te vermaken en niet continu de aandacht op te eisen, al zal dat voor het ene kind gemakkelijker zijn dan voor het andere.

Hiervoor zijn verschillende strategieën mogelijk, waarvan je er al eentje toepast:

• Je kind stimuleren door zelf korte tijd mee te spelen, je kind op gang trekken en dan (eventueel met keukenwekker) aantal minuten alleen laten spelen: hierbij is het belangrijk om duidelijke afspraken te maken hoe lang je kind alleen moet spelen en niet vroeger hieraan toe te geven.


• Samen met je kind nadenken waarmee het zou willen spelen én hoe het daarmee wil spelen: fantasie wat prikkelen door de mogelijkheden van een stuk speelgoed te overlopen.


• Een tijdje laten vervelen: zo kan je kind goed nadenken waarmee en hoe het wil spelen en vaak vinden kinderen na zo’n periode iets leuks om te spelen.


• Een tijdje alle speelgoed, behalve 2 stukken opbergen, zodat de keuze beperkt is tot die 2: kinderen hebben het soms moeilijk om te kiezen.

Deze vraag werd beantwoord door Kind en Gezin.