Uitgesloten worden
Regelmatig komt mijn dochter van 8 heel verdrietig thuis. Er was dan ruzie onder de vriendinnetjes en zij mocht niet meespelen. Van andere ouders hoor ik net hetzelfde: er is concurrentie tussen de meisjes om vriendin te zijn met dat ene meisje, en er is er altijd minstens eentje die uitgesloten wordt. Pesten kan je het niet echt noemen, en het is ook niet altijd hetzelfde meisje dat het slachtoffer is. Is dit gedrag wel normaal op die leeftijd, en hoe kunnen we als ouders hier het best op reageren?
- Normaal groeiproces
Als ouder is het heel pijnlijk als je je kind zo verdrietig ziet. Iedere ouder wil tenslotte toch dat zijn kind gelukkig is en altijd goed in de groep ligt. Het is misschien een schrale troost, maar uitsluiting is iets wat heel vaak voorkomt in die leeftijdscategorie. Kinderen leren hoe vriendschapsrelaties er kunnen uitzien, en hoe je met vrienden kunt omgaan. De school is de plaats bij uitstek waar kinderen hierin oefenen. Dit leren gaat (zoals elk groeiproces) gepaard met leuke en ook met pijnlijke ervaringen.
- Blijf sterk voor je kind
Het zal je dochter helpen te merken dat jullie als ouders “sterk” blijven bij haar verdrietig verhaal. Geef haar geen advies, maar toon begrip en medeleven voor haar moeilijke situatie zonder medelijden te hebben. Stimuleer haar om verder te vertellen over het voorval, en om haar gevoelens te benoemen: “ Is dat zo? Dat was vast niet leuk voor jou? En wat dacht je toen?” Op die manier geef je je kind de boodschap dat je in hem of haar gelooft ,en dat ze zelf sterk genoeg is om zelf een oplossing te vinden. Zij gaat zich sterker voelen omdat je haar begrijpt.
- Overleg met de school
Ga ook na of dochter naast deze situatie ook nog met leuke verhalen thuis komt en of ze ook plezier maakt met de vriendinnen. Steek je licht op bij de leerkracht. Als er echt reden is tot bezorgdheid, dan merkt de leerkracht dit meestal als eerste.



Nieuwe reactie inzenden