Eigen willetje
Je zoontje ontdekt stilaan dat hij zelf een eigen persoontje is. Hij merkt dat hij ook iets anders kan doen dan wat zijn ouders vragen: hij ontwikkelt een eigen wil.

Moeilijk voor ouders
Deze fase in de ontwikkeling van een kind is niet altijd eenvoudig voor ouders, maar het is wel belangrijk dat hij of zij deze fase doormaakt. Het is immers een eerste stap naar zelfstandigheid. Het gedrag van je kind is afhankelijk van het temperament, maar troost je: alle kinderen maken deze fase door.

Frustratie alom
Je kleintje wil je iets zeggen, maar is nog te klein om zich verstaanbaar te maken. Je zou voor minder gefrustreerd raken… En daar komt de driftbui: het is voor je kind de enige manier om zijn gevoelens van frustratie te uiten. Hij laat zich op de grond vallen, slaat wild met zijn armen of benen, of bonkt met zijn hoofd op de grond. Beangstigend voor sommige ouders, maar volstrekt normaal bij de ontwikkeling van jonge kinderen. Als hij zijn gevoelens binnenkort kan verwoorden, verdwijnt dit gedrag vanzelf.

Hoe reageer je het best?

Tijdens de driftbui is je kind moeilijk te kalmeren. Hij wordt dan helemaal overspoeld door emoties en heeft geen controle meer over zichzelf. Na afloop kan hij helemaal ontredderd en triest zijn: hij begrijpt zelf niet wat hem overkomen is. Laat hem rustig uitrazen. Bij sommige kindjes werkt vastpakken kalmerend, maar de meeste worden er nog kwader van. Probeer in ieder geval zelf zo rustig mogelijk te blijven. Zet hem op een veilige plaats zetten, bv. op een tapijt: als hij begint te bonken, doet hij zich minder pijn.

Geef nooit toe! Anders denkt je kleintje dat een driftbui dé manier is om zijn zin te krijgen. Na de uitbarsting kan je wel begrip tonen voor zijn gevoelens en zijn frustraties proberen te benoemen.

Deze vraag werd beantwoord door de Opvoedingslijn