Veel gestelde vragen

Hoe ga ik om met een praatgraag kind?

Mijn dochter (7 jaar) is een echte kletskous. Ze praat de hele dag door en ik ben er ’s avonds werkelijk moe van. En ze weet het dan nog vaak beter ook! Haar leerkracht op school heeft het er met mij ook al over gehad en ze krijgt opmerkingen op haar rapporten. Op zich is ze eigenlijk een heel braaf meisje, maar ik denk dat ze toch zal moeten leren om wat vaker haar mond te houden. Hoe kan ik haar dat duidelijk maken?

Competenties

Een grote babbelaar in huis die het dan ook nog vaak beter lijkt te weten, dat kan inderdaad heel vermoeiend zijn. Op zich is het vele babbelen en het ‘beter weten’ een stuk eigen aan je dochter haar leeftijd. Rond de start van de lagere school beginnen kinderen te merken dat ze bepaalde competenties hebben. Zo kunnen ze bijvoorbeeld een sport onder de knie krijgen door eindeloos te herhalen, te oefenen en zich zo te verbeteren. Jouw dochter lijkt het spreken in zichzelf ontdekt te hebben. Het ligt haar en ze wil voortdurend oefenen. Toch moet ze ook nog heel wat leren: het effect van haar gebabbel op de ander bijvoorbeeld. En ook temperament speelt natuurlijk een rol: sommige mensen zijn nu eenmaal grotere babbelaars dan anderen of blaken meer van zelfvertrouwen.

Negeren en begrenzen

Gepast negeren is waarschijnlijk de beste optie om met het babbelen om te gaan. Zo leert je dochter dat ze met dit soort gedrag geen extra aandacht krijgt. Toch is dat uiteraard niet altijd wenselijk of mogelijk. Als ze bijvoorbeeld de leerkracht zelf op zijn of haar plaats zet omdat ze het beter weet, dan mag daar wel degelijk gevolg aan gegeven worden. Een zevenjarige heeft immers duidelijke grenzen nodig rond wat kan en niet kan. Je kan ook proberen met je dochter op een rustig moment afspraken te maken rond haar praatgedrag. Wanneer kan het, wanneer niet? Kunnen we een spraakwatervalkwartier inlassen? Laat haar zeker meedenken: misschien verrast ze je wel met een aantal frisse ideeën.

De leerschool van het leven

Tegelijker mag je ook vertrouwen hebben in je dochter. Het leven is immers één grote sociale leerschool. Met vallen en opstaan zal ze stilaan zelf de gevolgen van haar gedrag leren kennen. Misschien zijn er klasgenootjes die het op hun beurt beter weten? En uiteraard: naast dit alles blijft ook oog hebben voor het positieve uitermate belangrijk. Daar groeit haar zelfvertrouwen van en dat heb je nu eenmaal nodig om af en toe je tong driemaal rond de draaien voor je er iets uitflapt om je gelijk te halen…

16/10/2013

Reageer

By submitting this form, you accept the Mollom privacy policy.

Niet gevonden wat u zocht? We helpen je graag verder.