Opvoedtips

Alleen op reis

Koffers pakken, uitzwaaien bij de bus of op de luchthaven, een laatste goede raad meegeven… Heel wat kinderen gaan tijdens de vakantie (voor het eerst) op kamp, trekken erop uit met hun vrienden of zoeken de zon op met hun liefje. Best spannend, je kind alleen op reis laten vertrekken. Is hij/zij er klaar voor? En jij?

Is mijn kind er klaar voor?

In België bestaat er geen wettelijke leeftijdsgrens vanaf wanneer een kind zonder ouders op reis mag gaan. Als ouder ken jij je kind het best en kan je dus goed inschatten of je kind er klaar voor is. Je let best op de mate van zelfredzaamheid van je kind: kan het plannen? Omgaan met onvoorziene omstandigheden? Een budget beheren en betalingen uitvoeren? Verschillende manieren van reizen vragen een andere mate van zelfstandigheid van je kind. Jonge kinderen gaan vaak op kamp. Ze gaan dan met een groep mee en worden bijgestaan door ervaren begeleiders. Wil je kind graag alleen op reis met vrienden of met een liefje, dan vraagt dat meer zelfstandigheid. Ook de bestemming en de duur van de reis spelen een rol: een weekje naar Frankrijk is net iets anders dan twee maanden Thailand. Afhankelijk van het soort reis, kan je je kind ondersteunen in praktische en emotionele zaken.

De juiste papieren

In principe moet elk minderjarig kind (-18 jaar) dat naar het buitenland reist daarvoor de toestemming hebben van zijn ouders of voogd. In België is het niet wettelijk verplicht om die toestemming op papier neer te schrijven. Toch wordt het wel aangeraden om je kind een schriftelijke toestemming mee te geven. Wel verplicht zijn de juiste identiteitsformulieren. Afhankelijk van de bestemming zijn er andere reisdocumenten vereist. Sommige landen aanvaarden een identiteitskaart. Die hebben kinderen standaard vanaf de leeftijd van twaalf jaar. Voor kinderen jonger dan twaalf jaar moet je een Kids-ID aanvragen in de gemeente (best minstens drie tot vier weken op voorhand). Sommige landen aanvaarden de identiteitskaart niet en vragen een reispaspoort: in dat geval moet elk kind jonger dan achttien jaar, ook een baby, een reispaspoort bij zich hebben.

Je geeft je kind vrijheid om ervaringen op te doen en om te experimenteren.

Afspraken maken

Je kind alleen op reis zien vertrekken, is letterlijk loslaten. Je zoon/dochter neemt afstand van thuis, leert zijn/haar plan trekken, beslissingen nemen, omgaan met anderen,… Je geeft je kind vrijheid om ervaringen op te doen en om te experimenteren. Om ervoor te zorgen dat de vakantie goed loopt, kunnen jullie vooraf wel enkele afspraken maken. Het blijkt dat kinderen die goede afspraken maakten met hun ouders, zich verantwoordelijker gedragen. Als ouder weet je graag met wie je kind op reis gaat (welke organisatie? welke vrienden gaan er mee?), naar waar (waar zal hij/zij logeren?) en hoe lang (wanneer komt je tiener terug?). Je kan vooraf bespreken in welke mate jullie contact houden. Spreek af of en hoe vaak jullie contact houden tijdens de vakantie. Wie betaalt de reis, hoeveel zakgeld krijgt je kind eventueel mee en wat hij/zij zelf moet betalen. Heb je een tiener in huis, dan is het een goed idee om samen na te denken over alcohol en drugs op reis: hoe gaat je kind om met groepsdruk, wat doet je kind wanneer het van een ‘vreemde’ een drankje of pilletje aangeboden krijgt, hoe bewaakt het zijn grenzen? Zon, zee en strand leiden makkelijker tot een (vakantie)liefje, dus praat ook even over seks en voorbehoedsmiddelen op reis.  

Heimwee

Ondanks alle voorpret steekt heimwee toch soms de kop op, ook bij sommige tieners. Je kind mist familie of vrienden of vindt moeilijk z’n draai zo ver weg. Contact met het thuisfront is niet altijd de beste oplossing: een kind gaat daardoor vaak nog sterker hunkeren naar het thuisfront. 
Kinderen leren stapsgewijs om van huis weg te zijn, vooral door steeds meer ervaring op te doen. Wil je kind terug naar huis komen, stel hem/haar dan eerst gerust: iedereen heeft weleens heimwee. Probeer je kind aan te moedigen: alleen op vakantie gaan is spannend en het is knap dat hij/zij dat probeert; je hoort dat hij/zij het lastig heeft maar je bent trots dat hij/zij vertrokken is, … Wijs je kind op de nadelen van vroeger naar huis komen: de vrienden zullen het missen de volgende dagen, er staan nog leuke activiteiten op de planning, de afscheidsfuif of het kampvuur op het einde van de reis,…
Kinderen leren stapsgewijs om van huis weg te zijn
Soms helpt het om een dagboek bij te houden: je kind kan zijn ervaringen en gevoelens ergens kwijt en kan er later naar terug grijpen om thuis te vertellen wat het allemaal gedaan heeft. Ook een vertrouwde knuffel of een foto kan troost bieden.
 

Loslaten

 
Het kan zijn dat je kind de reis helemaal ziet zitten, maar dat jij je heel wat zorgen maakt. Een kind pikt heel snel op wanneer mama of papa stress of schrik heeft, en dat kan hem/haar ook angstig maken. Je mag je kind wel vertellen dat je het wat lastig vindt, maar het bespreken van je bezorgdheden doe je beter met andere volwassenen. 
Als ouder zul je moeten leren vertrouwen op de zelfstandigheid van je kind en de bekwaamheid van andere volwassenen (bijvoorbeeld de begeleiders op kamp). Houd jezelf voor dat jij je kind een fantastische ervaring geeft door hem/haar deze kans te geven. En ook: vergeet niet zelf te genieten, uit te blazen en te ontspannen tijdens je kindvrije week/weken!
 

Meer weten

Op de website van de FOD Buitenlandse Zaken vind je welke documenten je kind precies nodig heeft wanneer het naar het buitenland reist. 
Meer informatie over op kamp gaan, de koffer van je kind inpakken, je kind voorbereiden op kamp, ... lees je in de opvoedtip Kinderen op kamp.
 
31/07/2017

Reageer

By submitting this form, you accept the Mollom privacy policy.