Wat kan je doen?

Opvoeden naar zelfstandigheid en zelfredzaamheid aanmoedigen is kijken naar wat je kind wel kan, of wel uit de situatie kan leren ipv te denken wat er fout kan gaan !

Enkel tips en vragen om over na te denken ?

  • Taalgebruik aanpassen:
    “je bent een lief kind, maar je hebt nu even iets heel stouts gedaan! Je bent niet lui, maar je hebt nu even heel lui gedaan.Ons taalgebruik ook aanpassen aan de leeftijd van het kind. Een puber geef je geen orders meer, maar je vraagt hem kordaat toch vriendelijk of hij iets voor je kan doen.
  • Taken geven:
    Al aan de lagere school leeftijd willen de kinderen graag zelfstandig en groot zijn. Hun zelfverzekerdheid groeit met de taken die zij zelf kunnen uitvoeren. Een goed moment om hen ook enkele opdrachten en taken te geven. Zij kunnen zichzelf aan en uitkleden , maar ook hun boterhammen zelf smeren, indien de ouder alles al klaar legt Zij kunnen de tafel helpen dekken, op hun beurt eens voor de vuilbakken zorgen en zeker hun was in de wasmand deponeren in de plaats van op de grond!
  • Negatieve denkpatronen leren vervangen door positieve denkpatronen.
    Angst wordt vervangen door wensen en verlangen. Je moet niet een voldoende halen, maar je mag zeker proberen een voldoende te halen. “Jij ben geen nul, maar nu voelde jij je wel even nul. “Hierbij kan je indien nodig hulp krijgen van een cognitieve gedragstherapeut(e). Die analiseert met het kind samen waarom hij op zo’n negatieve weinig behulzame manier naar de taken kijkt en hoe hij er ook op een andere (positievere) manier naar kan kijken.
  • Zelf een goed voorbeeld geven:
    Wij willen hen de waarden van het werken leren, de inspanning en het respect voor zichzelf en de anderen. Net als de belangrijke waarden van eerlijkheid, beleefdheid, tolerantie, broederschap , rechtvaardigheid en liefde. Voor hun zelfvertrouwen is het belangrijk dat de ouders hun duidelijk maken dat zij van hen de inzet en inspanning voor deze waarden verlangen. Dat wil niet zeggen dat zij de beste moeten zijn, maar we waarderen wat zij kunnen en waarvoor zij zich inspannen, zonder dat er onmiddellijk resultaten moeten zijn. Ieder kind heeft zijn eigen capaciteiten en mogelijkheden. Hoe kunnen ze ervaren of ze tot iets in staat zijn als we hen het nooit laten proberen. Spreken we positief over elkaar, geven we als ouders elkaar complimenten? Doen we ook wat we zeggen, of geven we alleen maar orders zonder er een gevolg aan te geven? Blijven we aan de computer of de buis gekluisterd zitten wanneer we met onze jongeren spreken?
  • Geven we hen wel genoeg complimenten? Of vitten we alleen maar op de rommel, op hun vrienden en hun uiterlijk?
    Rommel in je kamer (als adolescent) is een detail, het is niet erg, je kunt de deur dicht doen. Later zal dat wel verbeteren. • Hebben we wel genoeg oog voor hun authentieke vaardigheden?Complimenteren we hen wel voor hun hulpvaardigheid , hun talenten, hun glimlach? Mogen ze blijven zoals ze zijn of willen we hen in een model gieten dat op ons lijkt?
  • Beslissen we alles voor hen?
    Laat je puber meedenken, en als hij betere ideëen heeft, ga er dan op in en moedig hem aan om constructief mee te blijven denken, dat geeft hem een zelfwaarde gevoel. Kinderen kan je ook leren zelf een opinie te vormen over hun rapport door hen te vragen wat zij van hun rapport vinden, kinderen zijn heel goed in staat om zelf een mening te leren vormen, dit geeft hen zelfvertrouwen.
  • Zeggen wij wel duidelijk dat we in hen geloven en dat wij ook nog in de toekomst geloven?
    Wanneer we ons zelf bezig horen mopperen we dan vaak, of geven we af op de ander en op onze omgeving of spreken we positief en met hoop naar een mooie toekomst. Wanneer onze jongeren ons zegt dat hij graag piloot wil worden, moedigen we hem dan ook aan in zijn mooie wens of raden we hem het hem af omdat dit toch te moeilijk zal zijn voor hem, of dat het geen goede keuze is gezien de crisis ?
  • Leren we hen stap voor stap omgaan met de consequenties van hun gedrag?
    Geef vertrouwen en maak duidelijke afspraken. Hoe meer zij zelf mogen doen, hoe meer je hen vertrouwt, hoe beter het zit met hun zelfvertrouwen.Weten jongeren wel van te voren wat zij kunnen verwachten wanneer ze zich niet aan hun afspraak houden, zodat zij als een volwassen leren omgaan met hun uitdagingen en leren vertrouwen op zichzelf? Zij moeten de consequenties leren aanvaarden en dragen. Zij worden er zelf verantwoordelijk voor gemaakt! Maar zij krijgen wel telkens een nieuwe kans om het een volgende keer beter te doen. Leren we hen omgaan met zakgeld, met GSM abonnement, uitgaan, computergebruik en de rommel in de kamer? We kunnen hier duidelijke afspraken met hen. Laat hen meedenken en constructieve oplossingen helpen verzinnen voor het gebruik van de gsm en de computer over maken. Wanneer je het kind telkens weer geld bijgeeft, leert je kind niet zelfstandig volwassen te worden. Je kind kan leren met geld om te gaan en leren wat het is om tekort te hebben. Vraag hen het openbaar vervoer te gebruiken, dat geeft ze meer vrijheid en zelfstandigheid ! Zij kunnen ook zelf een dienstregeling opzoeken. Vraag ook aan pubers taken in huis te doen. We wonen samen onder een dak, en iedereen zorgt ervoor dat alle taken samen uitgevoerd worden. Een jongeren kan ook zelf voorstellen wat hij zal doen. Verbindt er ook consequenties aan. Kwijt hij zich niet van zijn taak dan kunt u hem ook niet naar de voetbal of naar een vriendje brengen, zo leer je zelfstandig worden en voor jezelf opkomen. Ondersteun en geef hen de ruimte en de mogelijkheden zich ook te mogen vergissen! Verwacht geen mirakels, dan voelen zij zich niet goed als zij die verwachtingen niet kunnen inlossen. Waardeer hen voor wat ze wel kunnen! Zij kunnen veel meer dan u denkt !
vrijdag, april 5, 2013 - 14:13

Ondersteuning in je buurt

Zoek je steun bij het opvoeden van kinderen? Je kan ook in je eigen buurt terecht. Zoek hieronder via postnummer.

Zoek