Praten over geweld en aanslagen

praten geweld en aanslagen bijgesneden.jpg

Je kind groeit op in een wereld waar geweld en aanslagen deel van de realiteit zijn. Terreuraanslagen, geweld dichtbij huis of verder weg, een verdwijning of moord op een leeftijdsgenootje: het zorgt voor heftige beelden die je kind kunnen overspoelen met emoties. Ook jij als ouder bent onder de indruk van dergelijke ingrijpende gebeurtenissen. Het is dan ook normaal dat je niet goed weet hoe je hiermee moet omgaan.

Afschermen of samen in gesprek?

Kinderen onder acht jaar kunnen beelden onvoldoende inschatten. Tot een jaar of vier maakt je kind geen onderscheid tussen feiten en fictie. Vanaf vier jaar betrekt je kind alles op zichzelf: als bommen elders vallen, kunnen ze hier ook vallen. Probeer je kind zo weinig mogelijk bloot te stellen aan beelden. Komt je kind toch in aanraking met dergelijke nieuwsberichten, probeer dan samen te kijken en geef uitleg op maat van je kind.
Oudere kinderen kan je niet meer volledig afschermen. Ze hebben zelf een tablet of smartphone, ze zien beelden op TV of op social media en horen er iets over op school of bij vriendjes. Dan ga je als ouder best in gesprek met je kind. Zo vermijd je dat de angst een eigen leven gaat leiden en toon je aan je kind dat je er voor hem bent op moeilijke momenten.

Op maat van je kind

Vraag je kind wat het al gehoord of gezien heeft. Wat denkt het daarvan? Hoe voelt het zich daarbij? Zo krijg je zicht op wat er leeft bij je kind en kan je daarop inspelen. Je hoeft ook niet te ver door te vragen. Jonge kinderen gaan vaak snel terug over tot de orde van de dag. Hou je kind wel in de gaten: nachtmerries, opnieuw bedplassen, geweld naspelen, agressie of net heel teruggetrokken gedrag, kunnen erop wijzen dat je kind er heel erg mee bezig is. Dan is het goed om de angst of bezorgdheid opnieuw ter sprake te brengen. 

Kies woorden die je kind begrijpt. Woorden zoals ‘terreur’ en ‘oorlog’ zijn voor jonge kinderen moeilijk te begrijpen. Je kan iets zeggen als: ‘Er zijn een aantal mensen die erge ruzie maken. Ze hebben slechte bedoelingen, ze zijn niet flink. Het heeft niets met jou te maken.’ Je kind heeft geen nood aan gruwelijke details of een ingewikkelde uitleg. Karrewiet, het jeugdjournaal op Ketnet, brengt moeilijke onderwerpen op maat van je kind. Je kan eventueel samen kijken. Ook samen iets doen, zoals een tekening maken of een brief schrijven, kan helpen. Na het gesprek kan ook een knuffel, een spelletje of een wandeling je kind afleiding brengen. Het werkt ook geruststellend: het gewone leven gaat ook door.

Wees eerlijk

Misschien wil je je kind beschermen door de realiteit te verbloemen. Toch doe je dat beter niet. Jouw verhaal sluit dan niet aan bij wat je kind al zag of hoorde, en dat zorgt ervoor dat je kind niet meer weet wie het kan vertrouwen. Kies liever voor een eerlijk gesprek, op een rustig moment en niet vlak voor het slapengaan. Erken de gevoelens van je kind. Het is erg wat er aan de hand is, dat hoef je niet te minimaliseren. Je kan de gebeurtenissen wel kaderen: de kans dat dit vaak gebeurt of dat je zelf slachtoffer wordt, is niet groot. En er zijn heel veel politiemensen en hulpverleners hard aan het werk zijn om de dader(s) op te pakken en de slachtoffers te helpen. Ook voorbeelden van situaties waarin onbekenden jullie geholpen hebben of fijne dingen deden, kunnen het vertrouwen van je kind in anderen ondersteunen en laten inzien dat maar een minderheid slechte bedoelingen heeft. 

Wat als je tiener het allemaal wel stoer vindt?

Soms gaan pubers gruwelijke filmpjes ‘liken’ of ‘delen’ op internet. Tieners willen graag grenzen opzoeken en stoer overkomen bij hun vrienden. Als je dit merkt, kan je duidelijk de grenzen aangeven. Je kan tonen dat je begrijpt dat hij of zij nieuwsgierig is, maar duidelijk maken dat dit geweld niet aanvaardbaar is. Probeer de blik van je puber te verbreden door samen stil te staan bij de gebeurtenissen en bij wat dit losmaakt bij jullie beiden. Zo leert je kind een mening vormen en gebeurtenissen genuanceerd te bekijken. 

Wat als je als ouder zelf bang of ongerust bent? 

Je kind vindt het geruststellend als je als ouder de zaken onder controle hebt. Probeer zelf rustig te blijven. Natuurlijk mag je best eerlijk zijn en ook zeggen dat je onder de indruk bent van het gebeurde, en dat het je verdrietig maakt dat er slachtoffers zijn. Vermijd uitspraken als ‘In welke wereld leven wij?’, dat voedt het onveiligheidsgevoel van je kind. Spring voorzichtig om met informatie in huis: hou de krant met gruwelijke foto’s uit het zicht van jonge kinderen, laat berichten op je computer niet open staan als je kind in de buurt is. 

 

Meer lezen

Meer over deze leeftijd

Meer bij onze partners

Ondersteuning in je buurt

Zoek je steun bij het opvoeden? Het Huis van het Kind helpt je op weg.

Vind het Huis van het Kind in je buurt.

Stel je vraag

Een vraag over opvoeden?  De Opvoedingslijn geeft een antwoord op maat.

Stel je vraag via het contactformulier.

Download pdf